INTERVIEW MET HANS VAN DER WIND

Hans van der Wind-2Hans van der Wind-3Hans van der Wind-4Hans van der Wind-5Hans van der Wind-6

 

Hans van der Wind

Over de interviews

Verandering. Je kunt er een minder beladen woord aan geven: ontwikkeling, of groei. Maar zelf vind ik verandering precies de lading dekken. En uit ervaring – als coach, maar ook als mens – weet ik hoe complex verandering kan zijn (en hoe boeiend, ook.)

In een serie gesprekken bekijk ik het begrip vanuit verschillende invalshoeken. Ik spreek met mensen die al dan niet noodgedwongen een verandering hebben doorgemaakt, of die er een bijzondere mening over hebben. Het zijn mensen die ik bewonder, om de open blik die ze hebben en die ik dankbaar ben, omdat ze de tijd hebben genomen met mij te filosoferen.

 

‘Alles verandert.’

Hans van der Wind is CEO bij Van Dijk Educatie, een bedrijf met een omzet van 300 miljoen. Daarnaast is hij betrokken bij diverse initiatieven op onderwijsgebied. Hij was een van de twee oprichters van De Nederlandse School, een nieuwe academische lerarenopleiding die onlangs gestart is en waar ik hem ontmoet heb.

We spreken elkaar vandaag voor het eerst echt en ik vraag hem naar zijn kinderen. Hans: ’Ik heb drie zoons. Mijn oudste heeft net eindexamen gedaan. Hij gaat nu technische natuurkunde studeren, een studie die ik ook dolgraag had willen doen, maar waar ik niet aan durfde te beginnen. Ik ben heel trots op hem. Hij is overigens geboren op de laatste dag van het astrologisch jaar, zegt je dat wat?’
Ik vraag of ik hem goed begrepen heb: astrologie? Had hij niet net verteld over wetenschappelijke studies?
‘Jazeker, astrologie,’ antwoordt hij. ‘Er zijn veel wetenschappers die zeggen dat alles wat niet wetenschappelijk is, onzin is. Ik ben het daar helemaal niet mee eens. Er zijn zoveel dingen om ons heen die die stelligheid ontkrachten’.

‘Ik heb zelf weg- en waterbouwkunde gestudeerd, ik ben een echte bruggenbouwer, ook figuurlijk. Ik probeer uitersten altijd bij elkaar te brengen, zoek de nuance. Dingen zijn nou eenmaal niet zwart-wit. Sterker nog ‘Niets is wat het lijkt’ zou ik willen zeggen.  Jij zei net dat je dingen snel saai vindt, maar dat geloof ik niet; dat is een veel te oppervlakkige uitspraak voor iemand die zo onderzoekend is. Alles heeft meerdere kanten.’

Op mijn vraag ‘Wat doe jij eigenlijk precies?’ laat Hans een lange stilte vallen. ‘Ik ben pionier. Als klein jongetje wilde ik graag ontdekkingsreiziger worden en die drive is, zo zou je kunnen zeggen, gebleven. Ik ben altijd op zoek naar wat de Engelsen zo mooi ‘uncharted waters’ noemen. Ik zie het nu groter dan het ontdekken van nieuwe landen: het universum rolt zich uit en ik sta op de rand. Ik probeer te helpen de ontwikkelingen te maken. Ik zoek de grenzen op, ik zoek de rand van het ravijn. Pionieren is soms best alleen. Dat is een dilemma: enerzijds ben ik graag alleen, maar aan de andere kant onderneem ik ook heel graag samen met anderen en verkeer ik graag in de context van anderen.

‘Vier jaar geleden ben ik opnieuw CEO geworden bij Van Dijk en vlak daarvoor heb ik in Afrika een FNL trail gedaan, een managementtraject waarbij je je in de natuur begeeft met alleen maar de meest noodzakelijke dingen in je rugzak. Geen telefoon, geen horloge, niks. Dat was een intensieve ervaring. Ik heb me daar heel nietig gevoeld. Toen ik terugkwam, was ik helemaal in contact met mijn universum. Het bedrijf liep toen minder goed, en ik heb het met stevige hand opgepakt, ogenschijnlijk zonder twijfel. Op die energie van toen heb ik drie jaar lang actie kunnen ondernemen. Van Dijk draait inmiddels weer heel veel beter en heeft ook nog een mooie toekomst voor zich.

‘Samen met mijn vrouw heb ik een huis gebouwd en daar wonen we met heel erg veel plezier. Wonen in je eigen creatie is heel mooi, dat willen we nog zeker vijftig jaar doen.’
Ik vraag: ’Hoe is dat dan, dat je pionier bent, maar wel ergens woont waar je de rest van je leven blijft wonen? Waarin zit dan jouw vrijheid?’
‘Mijn wens is wel om daar de rest van mijn leven te wonen, maar settelen doe ik niet. Ik blijf naar de rand van het ravijn lopen, want als je dat niet doet, kies je voor ‘de dood’. Ik blijf de onrust in mezelf zoeken, ik blijf transformeren.’

Een vrouw zwaait naar Hans en loopt op ons af. Hij stelt ons aan elkaar voor en zegt later: ‘Zij heeft een uitgeverij en doet echt heel mooie projecten. Ze ontwikkelt nu met anderen een nieuwe economiemethode voor de middelbare school. Het heeft een heel onorthodoxe insteek: geld is liefde. Denk daar maar eens over door, geweldig! Je zou haar eens moeten interviewen.’
Dat doe ik.

‘Nieuwe dingen doen, het hoort bij mijn pionieren, ik blijf steeds op zoek. Daarbij ga ik af op mijn intuïtie. Ik heb altijd best veel risico’s durven nemen, maar probeer ook goed te blijven voelen of iets klopt. En pas als dat zo is, stap ik ergens in. De Nederlandse School is zo’n ontwikkeling. Ik geloof er niet alleen in, het past ook goed in deze tijd.

‘Ik geloof dat het zo is dat als je de context verandert, dat jij dan mee verandert. En ik denk ook dat transformatie meestal door een crisis voorafgegaan wordt. Maar uiteindelijk is het nog eenvoudiger: alles verandert. Ook wat dat niet lijkt te doen. En zoals organismes leven en doodgaan, haast als vanzelf, zo is het ook met organisaties.
Dat verandering permanent is, realiseren we ons veel te weinig, terwijl die wetenschap enorm relativeert.’

Klik op de foto’s om ze groot te zien

Vul onderaan op de pagina je e-mailadres in om op de hoogte te blijven van nieuwe posts

 

Leave a Comment