INTERVIEW MET HARRY STARREN

HarryStarren-05HarryStarren-03HarryStarren-04HarryStarren-01HarryStarren-02

 

HarryStarren-07

Over de interviews

Verandering. Je kunt er een minder beladen woord aan geven: ontwikkeling, of groei. Maar zelf vind ik verandering precies de lading dekken. En uit ervaring – als coach, maar ook als mens – weet ik hoe complex verandering kan zijn (en hoe boeiend, ook.)

In een serie gesprekken bekijk ik het begrip vanuit verschillende invalshoeken. Ik spreek met mensen die al dan niet noodgedwongen een verandering hebben doorgemaakt, of die er een bijzondere mening over hebben. Het zijn mensen die ik bewonder, om de open blik die ze hebben en die ik dankbaar ben, omdat ze de tijd hebben genomen met mij te filosoferen.

 

‘We maken het gauw te moeilijk’

De eerste met wie ik aan tafel ga is Harry Starren. Harry was ruim twintig jaar werkzaam bij De Baak, centrum voor leiderschap en ondernemerschap, waarvan de laatste vijftien jaar als algemeen directeur. Nu is hij trainer, docent/dagvoorzitter, auteur en adviseur.

We zitten een tijdje en hebben al gelachen. Dan kijkt Harry me serieus aan en vraagt: ‘Gaan we beginnen?’
‘Ja, goed’, antwoord ik.
‘Verandering gaat vanzelf. Maar doordat we het als een probleem zien, gaat het een probleem worden. En daar hebben we belang bij, omdat we aan het probleem geld kunnen verdienen.’
‘Harry, ik denk dat dat geen goede reclame voor ons is, jij wel?’
Harry lacht. ‘Oké. Laat ik het anders zeggen.’

Hij begint: ’Voor mij is verandering: voorwaarden scheppen en kansen vergroten. En dan komt het op vertrouwen aan in een proces dat niet lineair is, maar alle kanten opgaat.’ Hij vraagt mijn opschrijfboekje en begint wat hij zegt in beeld te brengen, met A’s en B’s en pijlen.
‘Kijk maar: in bedrijven wordt verandering vaak in een lineair proces gegoten, ‘We gaan van A naar B en dat doen we door te focussen op het doel en door een vaste vorm te kiezen’ zegt het management dan. Vervolgens gaat men aan de slag in teams en met subdoelen en scrum-bijeenkomsten. En na een tijdje zie je dat ergens een groot kruis door het gekozen pad wordt gezet. Want dan gaat het niet snel genoeg, of op de goede manier: dan haakt er iemand af, of hele afdelingen. Ik zal je wat sleutelwoorden geven die naar mijn idee bij deze manier horen: wegsturen, teleurstellend resultaat, blijven steken, agressie, duwen, doel.

‘Terwijl de andere -niet-lineaire – manier veel vruchtbaarder is. Door voorwaarden te scheppen en vertrouwen te hebben, openen mensen eerst hun geest en daarna hun hart. Ik deed dat bij de Baak bijvoorbeeld door een stuk met ze te gaan wandelen op het strand. Maar je kunt ook naar het museum, zoals jij doet in je coaching. Het maakt eigenlijk niet uit waar je heengaat. Op deze manier, in vertrouwen, wordt het doel heel natuurlijk bereikt, want al heel snel staan alle neuzen dezelfde kant op en dan is met zijn allen richting een doel bewegen helemaal geen moeite meer.
Mensen brengen tegenwerpingen op bij de tweede manier van veranderen. Ze vragen zich af hoe je met hele afdelingen op het strand kan gaan lopen. Ik denk dat het kan, maar ook als het niet kan, is het een beeldspraak. Ze zeggen dat het te vaag is, of teveel geld kost. Maar het tegendeel is waar. Het is een heel logische, doeltreffende manier.’
Ik vraag hem of hij hier ook wat sleutelwoorden kan geven. ‘Luisteren, elkaar verstaan, vertrouwen, afwachten, vanzelfsprekend en openheid,’ antwoordt hij.

Het klinkt me als muziek in de oren, maar ik blijf nog benieuwd naar één ding. In een TedTalk die hij heeft gegeven als dagvoorzitter, vertelde hij dat hij een hartstilstand gehad heeft. Ik weet dat hij gezond moet leven, veel moet bewegen en zijn eetpatroon heeft moeten aanpassen. En het verbaast me dat hij er – ik vraag het gewoon – toch niet uitziet als een afgetrainde atleet. Een lang leven is toch het hoogst haalbare?
’Ah, daar komt het probleem om de hoek kijken’, lacht Harry. ‘Laten we het eens over jou hebben. Jij vertelt me bijvoorbeeld dat je veel te laat naar bed gaat. Ook een probleem. Het maken van problemen geeft ons bestaansrecht. We hechten ons eraan, want als er een probleem is, vergeven we onszelf makkelijker: ik zou wel eerder naar bed willen, maar het gaat niet, het is te ingewikkeld. Dat bedoelde ik met: we maken van verandering een probleem. Voor mij is het simpel: zo wil ik niet leven.

‘Liever luid ik de verandering in met: schep voorwaarden, verander de context en heb vertrouwen. Dat is mijn aard en ik geloof daar ook in. Dus ga ik tien dagen in retraite. Door die dagen in het kloosterleven mee te draaien, veel te lezen, te wandelen, niet te drinken, ga ik automatisch gezonder leven. En de verandering kost me geen enkele moeite, want er is geen probleem. Zie je het verschil?’
‘Ja, ik snap het,’ zeg ik.

En we bestellen een glas wijn en vieren dat we geen problemen hebben.

Klik hier om de site van Harry Starren te bezoeken

Klik op de foto’s om ze groot te zien

Vul onderaan op de pagina je e-mailadres in om op de hoogte te blijven van nieuwe posts